تاریخ : شنبه 29 تير 1398
کد 3214

عضو شورای اسلامی شهر تبریز؛

نبود نهادهای فراگیر اصلی ترین علت عدم توسعه است

عضو شورای اسلامی شهر تبریز عدم وجود نهادهای فراگیر در کشور و عدم رعایت قانون در میان بعضی از شهروندان را اصلی ترین عامل عدم توسعه دانست.
به گزارش روابط عمومی شورای اسلامی شهر تبریز،  سعید نیکوخصلت که چندی پیش با هزینه ی شخصی خود و برای بازدید از برخی مراکز علمی دانشگاهی به کانادا سفر کرده بود، در دیداری صمیمی  از تجربیات خود در سفر به این کشور سخن گفت.

عضویت شما در شورای شهر چه تاثیری بر نگرش شما در هنگام بازدید از شهری توسعه یافته می گذارد؟ 
مطمئناً تاثیر مثبتی دارد. در این سفر که به منظور بازدید از مراکز علمی و ارتباط با مراکز پژوهش دانشگاهی صورت گرفت، از دید یک عضو شورای شهر نیز تا جاییکه توانستم سیستم های مدیریت شهری و علم شهرسازی را نیز مورد بررسی و توجه قرار دادم.

بارزترین مسئله که در کلانشهرهای این کشور به چشم می آمد از دیدگاه شما چه چیزی بود؟
با حضور در شهرهای مختلفی آنچه به عنوان فصل مشترک تمام این شهرها به چشم می آید، توجه به «قانون» به عنوان مهمترین و حیاتی ترین عنصر کلیدی است.
قانون در این کشور امری لازم الاجرا و بسیار قابل احترام است، بطوریکه شهروندان رعایت آن را مسیری برای افزایش میزان رفاه و احترام به خود می دانند. در آنجا راننده اتومبیل بدون آگاهی از وضعیت ترافیک و موقعیت پارکینگ تصمیم به استفاده از خودرو نمی کند. سرانه اتومبیل در این کشور پنج برابر کشور ماست و جالب اینکه تصادفات جاده ای نیز یک دهم کشور ما بوده است. در تبریز دوبله نگه داشتن در خیابان ها امری طبیعی است و به عنوان مثال در پارک ائل گلی تبریز شاید مدت ها در وضعیت پارک دوبله در ترافیک منتظر می مانیم تا بلکه به طور اتفاقی فضای پارکی به وجود آید که از دست رفتن زمان و انرژی و خسته شدن و آلودگی محیط زیست از پیامدهای عدم توجه به این موارد است و البته قوانین عبور و مرور نیز مشخص نیست و علی رغم تکمیل ظرفیت پارک همچنان به خاطر درآمدزایی از ورود اتومبیل ممانعت نمی شود. 
در مقایسه قانون گریزی در کشور ما در بیشتر موارد نوعی زرنگی و «بُرد» بشمار می آید و در اکثر موارد به فرهنگ تبدیل شده است. فردی که کار خود را به شکلی غیر قانونی پیش می برد به عنوان فردی قابل احترام مطرح می شود و متاسفانه کودکان نیز در محاوره و رفتار بزرگسالان چنین امری را می بینند و یاد می گیرند. پذیرش قانون باید از کودکی آموزش داده شود تا در ضمیر آنها نهادینه شود.

آیا توسعه پایدار در کشور ما قابل اجرا و یا روند فعلی قابل اصلاح هست؟
در کشور ما دانشگاه به عنوان مرکز تولید فکر و ایده از تعداد چندین برابری غیرمعمول و سیستمی ناکارآمد برخوردار است. سیستم بانکی غیر صحیح و آمار بالای پرونده های قضایی نیز از مهمترین عوامل برای عدم اصلاح پذیری و یا پیشرفت بشمار می روند.
این درحالیست که این توازن در این سه نهاد یعنی دانشگاه، بانکداری و قانون، سه رکن توسعه و پیشرفت است، در کشورهای پیشرفته بانک ها با سود یک درصدی در ایجاد تحرک در اقتصاد و سرمایه گذاری، دانشگاه ها از لحاظ تولید فناوری و دادگاه ها نیز با رویکرد پیشگیری از جرم و برخورد با قانون گریزی زمینه رشد و شکوفایی را ایجاد کرده اند.
از طرفی دیگر در کشورهای توسعه یافته مدیریت یکپارچه شهری وجود دارد و مدیریت کلانشهرها بصورت کمی ارزیابی می شوند و تمامی وجه های عمرانی، فرهنگی، خدماتی و... در مدت زمان مشخص باید تا سقف تعیین شده در برنامه ها پیشرفت داشته باشند تا از مزیت های حکومت مرکزی برخوردار شوند.

از نظر مقایسه ای وضعیت کلان‌شهر تبریز را چگونه ارزیابی می کنید؟
در حال حاضر ما با شهری سر و کار داریم که بیمار است و در عین حال برای درمان بیماری جراحی های اشتباهی را نیز سپری کرده و زمین گیر شده است.
شهرهای توسعه یافته همانند دونده پرسرعتی هستند که به سرعت می دوند و تبریز به مانند فردی سالخورده و نسبتا بیماری است که باید انواع درمان و دارو را به کار گیریم تا به حیات خود ادامه دهد.
 بسیاری از پروژه ها مانند پروژه عتیق و جاده ابریشم، میارمیار، آیسان، شهرک روی گسل باغمیشه، درخت کاری خاک غیر مستعد کوه عینالی و رها کردن پارک بزرگ، مکان یابی آغازین احداث مترو، توسعه بازار و پاساژهای صاحب الامر در تبریز بدون چشم انداز اجرا شده اند.

برای توسعه شهر، و اصلاح زیرساخت های رفتاری، چه اموری انجام یافته و یا انجام چه کارهایی را پیشنهاد می کنید؟
ما تا حد امکان با تلاش همکاران و مسولین شهری تمام سعی خود را کرده ایم تا موارد محیط زیستی را در اولویت کارها قرار دهیم. کاشت بومی نهال و درختچه و گل را توسعه داده ایم. از تغییر کاربری جلوگیری کرده ایم. از ترک تشریفات در واگذاری پروژه ها و از ورود بی رویه نیرو به سیستم جلوگیری کرده ایم. قراردادها را شفاف و در دسترس مردم قرار داده ایم. ماده صد را متمرکز کرده ایم. برای مدیریت حیوانات شهری راه اندازی مرکز مدیریتی را تصویب نموده ایم. از عوارض مردم برای هزینه در بخش ورزش قهرمانی جلوگیری کرده ایم. با آموزش و پرورش کارهای مشترک ورزشی گسترده ای برای کودکان بی بضاعت انجام داده ایم. مطالعات افزایش مسیرهای دوچرخه را انجام داده ایم. مجوز راه اندازی فرهنگسراهای خصوصی را داده ایم. همکاری تنگاتنگی برای مرمت سازی با میراث فرهنگی به وجود آورده ایم. اتاق های فکری ارزشمندی را در کمیسیون ها به وجود آورده ایم و نهایتا از اقدامات قابل توجه این دوره به بودجه بندی منظم و تشکیل مرکز پژوهش های شورای شهر می توان اشاره کرد.

برای افزایش این توسعه چکارهایی را باید انجام بدهیم؟
برای توسعه به نظرم باید تلاش و وحدتمان را بیشتر کنیم. ما همه در یک کشتی هستیم. باید به آموزش و پرورش برگردیم و ساعات و امکانات ورزشی و دروس مربوط به کارهای گروهی را افزایش دهیم. اغلب مشکلات ما از آموزش و پرورش نحیف و کنکور سرطان زا شروع می شود. پیاده راه ها و مسیرهای دوچرخه را برای شادی شهر و افزایش توریست افزایش دهیم. قوانین رانندگی را سخت گیری کنیم. تفکیک و مدیریت پسماند را جدی بگیریم و پسماند را به عنوان ارزش پنهان مورد توجه قرار دهیم. مطالعه و فلسفه وجودی یک پروژه را جدی و همه جانبه در نظر بگیریم. مطالبه گری و مشارکت مردم را افزایش دهیم.

مصاحبه: مینا رزمی
powered by : ITShams

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به شورای شهر تبریز می باشد.